|
درآستانه روز جهاني كودك؛ 2/7ميليون كودك
دركشور مشغول به كارند
ايسنا : «بهرهكشي اقتصادي» از كودكان و وادار كردن آنها براي كسب معاش
نيز گونهاي از كودك آزاري تلقي ميشود. به استناد قانون، متولي اصلي
ساماندهي كودكان كار و خيابان سازمان بهزيستي كشور است كه هر ساله با
اختصاص اعتباراتي سعي در جمعآوري و ساماندهي كودكان كار و خيابان دارد. با
اين حال به اذعان مسؤولان اين سازمان، سالانه 10 هزار كودك كار و خيابان
وارد چرخه ساماندهي مراكز بهزيستي ميشوند كه 85/4 درصد آنها «بدسرپرست»
هستند.
اين موضوع خود گوياي اين واقعيت است كه با وجود مداخلات مشاورهاي نميتوان
مانع كار كردن كودكاني شد كه خانواده آنها محتاج درآمد فرزندانشان هستند.
براساس آخرين آمارهاي منتشر شده توسط مركز آمار ايران يعني سال 85، از
مجموع 13 ميليون و 253 هزار كودك در رده سني 10 تا 18 سال كشور، 3 ميليون و
600 هزار كودك خارج از چرخه تحصيل و يك ميليون و 700 هزار كودك به صورت
مستقيم درگير كار بودند. همچنين 915 هزار كودك با عنوان «كودك خانهدار»
توسط مركز آمار ثبت شده است.
بنابراين ميتوان تاكيد كرد كه در مجموع حدود 2 ميليون و 700 هزار كودك در
كشور مشغول به كار هستند.
تفكيك جنسيتي كودكان كار نشان ميدهد، يك ميليون و 300 هزار نفر از آنها
را پسران و 370 هزار نفرشان را دختران10 تا 18 سال تشكيل ميدهند.
هرچند قانون كار حضور كودكان كمتر از 15 سال را براي كار در خيابان ممنوع
اعلام كرده است؛ اما كار كردن كودكان بالاي 15 سال واقعيتي اجتنابناپذير
است كه اگر حتي با استفاده از قوه قهريه جمعآوري شوند، باز هم براي كار
كردن به خيابان ميآيند؛ لذا براي كنترل و كاهش آسيب بايد پايگاههايي در
محيطهاي شهري و كاري در راستاي شناسايي و ساماندهي آنها ايجاد و ميتوان
با تدوين طرحي قانونمند علاوه بر اشتغالزايي براي آنها امكانات ديگري چون
ارائه غذا، حمام، آموزش و غيره را به آنها عرضه كرد.
چنين طرحهايي در گذشته در 5 استان كشور اجرا شده و بهزيستي طرح ساماندهي و
پوشش كودكان كار و خيابان در30 نقطه كشور را در حالي آماده كرده است كه
اجراي آن را منوط به تامين اعتبارات مورد نياز ميكند.
هر ساله بيش از 2 ميليون كودك و نوجوان در جهان خانههاي خود را ترك ميكنند
بدسرپرستي و بيسرپرستي با 74 درصد مهمترين علت فرار دختران در ايران
فرار از خانه به عنوان يك پديده در هر كشوري اعم از توسعه نيافته و يا در
حال توسعه رخ ميدهد كه بروز آن در ميان كودكان نوجوانان بويژه دختران به
دليل خصوصيات اين قشر از حساسيت مضاعفي برخوردار است.
اين پديده اجتماعي با توجه به شرايط خاص فرهنگي و بافت سنتي خانوادههاي
ايراني و ضعيف بودن راهبردهايي كه تاكنون ارائه شده است، اهميت اين موضوع
در كشور را چند برابر ميكند.
بنا به دلايل گفته شده (مباحث فرهنگي و سنتي) در بحث فرار از خانه كودكان،
دختران در كانون توجه قرار ميگيرند و گفته ميشود كه دختران به دليل
موقعيتهايي كه در خارج از خانه براي آنها فراهم ميشود، نسبت به جنس
مخالف، در معرض آسيب و خطر قرار دارند.
بر اساس تحقيقات انجام شده در زمينه «فرار كودكان از خانه»، آمارهاي مستند
و واقعي در كشور دست نيست مگر كودكان خود معرف و يا عدهاي كه توسط نيروهاي
انتظامي پس از جمعآوري شدن به ارگانهاي ذيربط ارجاع داده ميشوند.
بنابراين از تعداد ديگر اين كودكان كه همچنان در خارج از خانه به سر ميبرند
آماري وجود ندارد.
به گفته كارشناسان، در عين حال احتمال داده ميشود هر ساله بيش از يك
ميليون كودك و نوجوان از خانه بگريزند و يك ميليون نفر ديگر نيز به علل
مختلف خانه خود را ترك كنند.
بيسرپرستي و بدسرپرستي مهمترين عوامل فرار دختران از خانه ذكر ميشود كه
كار ساماندهي آنها پس از شناسايي به عهده دستگاه انتظامي، قضايي و بهزيستي
كشور است.
ارائه عملكرد و آمار خانههاي سلامت كه از آنها به عنوان محلي براي
نگهداري دختراني كه مشكل اخلاقي ندارند، ياد ميشود، گوياي آن است كه در
سال گذشته اين خانهها پذيراي 500 دختر 15 تا 18 سال بودند. براساس اين
اطلاعات، 57 درصد آنها بدسرپرست و 17 درصد نيز بيسرپرست بودند.
183 مورد از 230 پرونده تشكيل شده در اورژانس اجتماعي به موضوع كودك آزاري
اختصاص داشته
كودك آزاريهاي جنسي به دليل عمده حفظ آبرو پنهان باقي ميمانند
به گزارش ايسنا، راهاندازي اورژانس اجتماعي و يا خط تلفن «123» يكي ديگر
از راهكارهاي بهزيستي در جهت كنترل و كاهش كودك آزاري به عنوان آسيبي
اجتماعي است. اين خط سعي دارد با ارائه مشاورههاي لازم به خانواده و كودك
در راستاي كاهش آزارهاي كودكان و خانوادهها گام بر دارد.
هرچند تبليغات زيادي در راستاي معرفي اين خط تلفني از طريق مراكز و اماكن
عمومي بالاخص آموزش و پرورش صورت نميگيرد و مسؤولان از آن به عنوان شمشيري
دو لبه ياد ميكنند، بايد گفت كه گزارشهاي 4 ماهه ابتداي امسال اورژانس
اجتماعي استان تهران حاكي از تشكيل 230 پرونده است كه بيشترين پروندههاي
تشكيل شده، مربوط به موضوع كودك آزاري ميشود.
به طوري كه 183 پرونده از ميان 230 پرونده تشكيل شده، در رابطه با موضوع
كودك آزاري بوده كه كودك آزاري جسمي درصد عمده آزارها را تشكيل داده بوده
است.
به گفته كارشناسان، در عين حال بايد به اين نكته نيز توجه كرد كه كودك
آزاريهاي جسمي به دليل نمايان بودن آن بر روي سطح بدن كودك كه به وضوح
ديده ميشود، از دلايل عمده ارجاع كودكان به مراكزي چون پزشكي قانوني و
بهزيستي است، اما علاوه بر آن كه كودك آزاريهاي روحي ـ رواني همواره مورد
بيتوجهي قرار ميگيرد، كودك آزاري جنسي، به دليل دارا بودن ماهيت خارج از
عرف و شرع، در اكثر مواقع بروز داده نميشود و به دليل عمده حفظ آبرو پنهان
باقي ميماند. به همين دليل است كه در اكثر موارد كودك آزاري، از كودك
آزاري جسمي ياد ميشود.
|
